هەر سال، دلێ من ب شەوق ڤە چاڤەڕێی هاتنا مەها ئیلۆنێ دکر؛ من ب هزرێن گەش چاڤەڕێی ڤەگەڕیانا وەرزێ تە دکر! لێ ئاخ بۆ پاییزا ئەڤسالە… چەند یا جودا و چەند یا هۆڤ و بێ رەحم بووی! ئەڤسالە، ل شوینا وی شنەبایێ کو بێهنا ژیانێ ژێ دهات، تە ب ڕەشەبایەکێ خویناوی، گیانێ عەزیزترین کەسێ ژیانا من ژ سینگێ من ڕەڤاند و سلاڤەکا سار ل من کر.

مامۆستا، هەڤال، و گیانێ تێکەلبوویێ تەمەنێ من، دکتۆر بۆتانیێ هێژا… بۆ جارا دویماهیێ، چاڤێن خۆ یێن پڕی دلۆڤانی د ناڤ هەمبێزا تە یا سار و بێدەنگ دا گرتن و بۆ هەتا هەتایێ مالئاڤایی ل من کر. سالێن پێشتر، دەمێ تو دهاتی، من ب عەشق ڤە سینگێ خۆ بۆ رەنگێن تە یێن زەر و ئەرخەوانی ڤەدکر، لێ ئەڤسالە، تە پەردەیەکا رەش ب سەر هەمی رەنگێن ژیانا من دا کێشا. ب هەناسەیەکا تژی مەرگ، تە ئەز سڕکرم و ئینامە د ناڤ تاریاتییەکا بێ دویماهی دا.

ئاخ پاییز… ئەو سێ هەیڤێن کو من هەردەم ب پەرۆش ڤە چاڤەڕێی هاتنا وان دکر، ڤێ جارێ تە ب کەسەرەکا گران و گریانەکا کو چ جاران زوها نابیت، سەرەدانا من کر. ئێدی من باوەری ب تە نەما، ئێدی ل بەر دەرگەهێ دلێ خۆ پێشوازیێ ل تە ناکەم. تو یا کو پێدڤی بوو بویکەکا رەنگاوڕەنگ بای، تە تازییەکا ئەبەدی ل مالا من گێڕا. تە دلێ من کرە کاڤلەکێ بێ خودان و هەمی خۆشی و گەڕیان و سەیرانێن ڤێ دنیایێ تە ل من حەرام کرن… ئاخر، پشتی ڤەمرینا وێ رووناهیێ، ئیتر چاڤێن من دێ چاوا رەنگێن خۆشیێ بینن؟

بۆچی تو هۆسا یا بێوەفا بووی پاییز؟ خو ئەز و تو دۆستێن دێرین یێن ئێکودو بووین. من هەردەم دگۆتە هەڤسەفەرێ ژیانا خۆ: “ئەڤ سێ هەیڤە، سێ هەیڤێن هنگڤینی یێن مەنە، بلا ئەم ل ژێر سیبەرا وان پێکڤە بگەڕیێین و پیاسەیان بکەین.” لێ ڤێ پاییزێ، تە ب تنێ دەستێ وی گرت و ل گەل خۆ بر، و ئەز وەکو بەلگەکا زەر و بێ گیان ل سەر ڤێ ئاخا سار ل دویڤ خۆ هێلام.

ئەی پاییزا ئەڤسالە… نەکو ب تنێ بەلگێن تە یێن زەر پێشوەخت وەریان و ژیانا خۆ ژ دەست دان، بەلکو تە لافاوێن ڕوندکان و ڕەشەبایێ مرنێ و برویسیێن زڤستانەکا بێ رەحم ل گەل خۆ ئینانە د ناڤ کویراتییا برینێن من دا. پشتی ڤێ کارەساتێ، پشتی تە ئەڤ برینە ل گیانێ من دای، ئێدی ئەم دێ چاوا شێین ببینەڤ هەڤال و ئێکودو هەمبێز بکەین؟!

لێ… ل گەل ڤێ زریانا خەمێ ژی، ئەز دێ ل تە بۆرم. دزانی بۆچی؟ چونکو دەمێ ئەز ل عەسمانێ تە دنێڕم، هەست دکەم تو ژی وەکو من یا دسۆژی و دلێ تە ژی یێ تژی ئازارە. ئەز دزانم ئەز و تو بووینە هەڤدەردێن ئێکودو. پاییز، ئەڤسالە تە دەم پێشخست و تە ب ئێکجارکی باز دا ناڤ سەرمایا زڤستانێ. ئەز دبینم کا چاوا چاڤێن تە ب کول دگرین؛ دەمێ باران دباریت، ئەز دزانم ئەو ڕوندکێن تەنە بۆ وی، و دەمێ بایێ تە دهێت، ئەز دزانم ئەو هەوار و نالینا تەیە و تو دپرسی: کا عەزیزێ من؟ بەرەڤ کیڤە چوو و بۆچی هۆسا بێدەنگ بوو؟

نوکە، ئەز و تو ل سەر ڤێ ئاخا خەمگین پێکڤە دگرین و ل دویڤ سیبەرا عەزیزێ خۆ دگەڕیێین. لێ ئەز دێ کول و کۆڤانێن خۆ و تە ژی سارێژ کەم ئەی پاییز؛ دێ رۆژەک هێت، ئەز و تو و دکتۆرێ مە یێ عەزیز، ل جهەکی کو چو پاییز نەشێن رەنگێ وان زەر بکەن، ل بەهەشتا بەرین ب ئێکودو شاد بینەڤە.

ئۆغر بیت عەزیزێ من… ب هیڤییا وێ دیدارا کو چو پاییز نەشێت مە ژێک جودا بکەت.